Echte verhalen

“Ik heb me nooit echt gezien gevoeld.”

Drie kinderen, drie heel verschillende kraamtijden. Sanne vertelt eerlijk over ziekenhuisopnames, een traumatische eerste bevalling en de eenzaamheid die daarop volgde. En over hoe het na haar derde kindje voor het eerst wél goed voelde.

Dit verhaal gaat over een traumatische bevalling en een ziek kindje.

Zwangerschap

Hoe heb je je zwangerschap ervaren?

Mijn eerste zwangerschap verliep goed. De tweede was een stuk zwaarder. Mijn oudste werd in die periode ziek, waardoor we een groot deel van mijn zwangerschap in het ziekenhuis doorbrachten. Dat heeft me zowel lichamelijk als mentaal veel gekost.

Had je bepaalde verwachtingen van het moederschap?

Bij mijn eerste kindje dacht ik dat het moederschap best makkelijk zou zijn. Baby's slapen en drinken toch alleen maar? Dat bleek wel even anders.

Waren er momenten van onzekerheid of spanning?

Zeker. Ik was nog jong en bang dat ik het niet goed zou doen. En ik was bang voor wat anderen ervan zouden vinden.

De bevalling

Hoe kijk je terug op je bevalling?

Mijn eerste bevalling heb ik als traumatisch ervaren. Alles wat mis kon gaan, ging ook mis. Het eindigde in een spoedkeizersnede, en ook met mijn zoontje ging het niet goed.

Mijn tweede en derde kindje zijn met een geplande keizersnede geboren. Die bevallingen heb ik gelukkig als goed ervaren.

Ging het zoals je had verwacht?

Nee, het ging heel anders. Mijn weeën begonnen 's nachts en ik dacht eigenlijk: ik breng mijn kindje ter wereld en 's avonds ben ik weer thuis.

Hoe voelde je je direct na de geboorte?

Leeg. Mijn zoontje moest direct mee, en ik heb hem niet eens kunnen zien.

De kraamtijd

Hoe heb je de eerste weken na de bevalling ervaren?

Pittig. Mijn oudste werd na tien dagen ziek. Hij had hersenvliesontsteking en werd al snel opgenomen in het ziekenhuis.

Na de geboorte van mijn tweede kreeg ik galstenen, met heftige galaanvallen. Vijf weken na mijn keizersnede moest ik opnieuw geopereerd worden.

De periode na mijn derde kindje was gelukkig anders. Die heb ik echt als goed ervaren.

Wat vond je het meest onverwacht aan die periode?

Hoe kwetsbaar je bent.

Welk moment is je het meest bijgebleven?

Dat mijn oudste zo ziek werd terwijl hij nog zo klein was. En dat ik na mijn tweede bevalling, vijf weken later, opnieuw de operatiekamer in moest.

Waren er momenten waarop je je overweldigd of alleen voelde?

Ja, heel vaak.

Waar liep je het meest tegenaan: fysiek, mentaal of emotioneel?

Vooral het mentale.

Wat ging er in die periode in je om?

Ik zat niet lekker in mijn vel en voelde me helemaal niet gelukkig. Pas na de geboorte van mijn derde kindje heb ik ervaren hoe het voelt om écht gelukkig te zijn met een pasgeboren kindje.

“Hoe kwetsbaar je bent.”

Wat ze nodig had

Wat had je in die periode het meest nodig?

Iemand die er echt voor mij was.

Wat had iemand tegen je mogen zeggen of voor je mogen doen?

Gewoon vragen of ik hulp nodig had.

Wanneer voelde je je wél echt gezien?

Eerlijk gezegd heb ik me nooit echt gezien gevoeld. Dat klinkt misschien hard, maar mijn partner en ik staan er in veel dingen alleen voor.

Ze zeggen weleens: “It takes a village to raise a child.” Zo'n dorp hebben wij helaas nooit echt gehad.

“Gewoon vragen of ik hulp nodig had.”